Braniewscy policjanci włączają się w Kampanię „Dzieciństwo bez Przemocy”
Komenda Powiatowa Policji w Braniewie włącza się w kampanię „Dzieciństwo bez Przemocy” wykorzystując hasło: "JEDNO ZDANIE MOŻE POMÓC" Dziecko, które doświadcza trudnej sytuacji, nie zawsze potrafi powiedzieć wprost, że potrzebuje pomocy. Czasem pojawia się strach, wstyd, poczucie winy albo obawa, że nikt nie uwierzy. Dlatego w ramach kampanii chcemy zwrócić uwagę na pierwszy, niezwykle ważny krok – ROZMOWĘ!
Co roku setki tysięcy dzieci w Polsce doświadczają przemocy – w domu, w szkole, w najbliższym otoczeniu. Według badań Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę, 32% polskich dzieci doświadcza przemocy ze strony bliskich dorosłych, a aż 87% ze strony rówieśników.
Kampania Dzieciństwo bez Przemocy jest coroczną, ogólnopolską akcją, mobilizującą całe społeczeństwo do zapobiegania krzywdzeniu dzieci oraz podejmowania działań na rzecz budowania bezpiecznego dzieciństwa, które daje dziecku moc.
Tegoroczna edycja kampanii Dzieciństwo bez Przemocy zwraca uwagę na przemoc psychiczną. Jej hasło brzmi: „Przemoc odbiera dzieciom moc”. Komenda Powiatowa Policji w Braniewie włącza się w kampanię „Dzieciństwo bez Przemocy” wykorzystując hasło: "JEDNO ZDANIE MOŻE POMÓC"
I. Dziecko, które doświadcza trudnej sytuacji, nie zawsze potrafi powiedzieć wprost, że potrzebuje pomocy. Czasem pojawia się strach, wstyd, poczucie winy albo obawa, że nikt nie uwierzy.
Dlatego w ramach kampanii chcemy zwrócić uwagę na pierwszy, niezwykle ważny krok – ROZMOWĘ!
W kolejnych publikacjach będziemy pokazywać konkretne zdania, które dorosły może powiedzieć dziecku, gdy zauważy, że coś jest nie tak. Proste słowa, które mogą pomóc przełamać barierę pierwszego kontaktu i sprawić, że dziecko poczuje się bezpieczniej.
- „Możesz mi powiedzieć. Posłucham”
- „Dobrze, że mi powiedziałeś”
- „To nie Twoja wina”
- „Jestem tutaj. Poszukamy pomocy razem”
Nie zawsze musimy znać wszystkie odpowiedzi. Czasem najważniejsze jest to, żeby zauważyć, zapytać i naprawdę posłuchać!
II. Dziecko nie zawsze powie, że coś jest nie tak. Czasem nie potrafi o tym mówić. Czasem się boi. A czasem samo nie rozumie, co się z nim dzieje. Dlatego warto zauważać także to, czego dziecko nie mówi słowami.
Wycofanie, smutek, lęk, nagła zmiana zachowania, problemy ze snem, zamknięcie się w sobie, utrata zainteresowań, niechęć do szkoły czy unikanie konkretnych osób lub miejsc – mogą być sygnałem, że dziecko przeżywa coś trudnego i potrzebuje wsparcia
Nie każdy gorszy dzień oznacza, że dzieje się coś złego. Ale każda nagła i utrzymująca się zmiana zachowania zasługuje na uwagę.
- Nie oceniaj.
- Nie bagatelizuj.
- Nie mów: „przesadzasz” albo „samo przejdzie”.
Zamiast tego zatrzymaj się i pokaż dziecku, że jesteś obok. „Widzę, że coś Cię martwi. Chcesz mi o tym powiedzieć?”
Czasem właśnie takie proste pytanie może być początkiem ważnej rozmowy.Zatrzymaj się!
III.
Dziecko, które doświadcza przemocy, lęku, odrzucenia czy krzywdy, nie zawsze potrafi o tym powiedzieć. Czasem potrzebuje przede wszystkim poczucia, że dorosły nie zbagatelizuje jego problemu i potraktuje je poważnie. Dlatego zamiast oceniać, spróbujmy zrozumieć:
„Nie przesadzaj”- „Widzę, że to jest dla Ciebie ważne. Opowiesz mi?”
„Dlaczego nic wcześniej nie powiedziałeś?”- „Dobrze, że mi teraz powiedziałeś”
„Na pewno źle to zrozumiałeś”- „Chcę zrozumieć, co się wydarzyło”
„Musisz mi natychmiast wszystko powiedzieć.”- „Powiedz mi tyle, ile możesz”
„Przecież możesz się przed nim obronić”-„Jestem z Tobą. Zastanówimy się, co możemy zrobić”
To, co dorosłemu może wydawać się błahe, dla dziecka może być bardzo trudnym doświadczeniem. Każda reakcja dorosłego ma znaczenie.
Spokój, uważność i wiara w dziecko mogą być pierwszym krokiem do tego, by poczuło się bezpiecznie i odważyło się poprosić o pomoc.
ZAUWAŻ! ZAPYTAJ! POSŁUCHAJ! Jedno zdanie może pomóc!